ไทยและสิงคโปร์ต้องตรวจแยกกัน
สัญญาข้ามพรมแดนไม่ได้รับผลทางกฎหมายเหมือนกันโดยอัตโนมัติเพียงเพราะใช้แพลตฟอร์มหรือใบรับรองเดียวกัน ทีมต้องทำตารางแยกกรอบไทยและสิงคโปร์
ระบุเอกสารและคู่กรณี
บันทึกนิติบุคคล ประเทศ ผู้ลงนาม อำนาจ กฎหมายที่เลือก ภาษา เอกสาร ภาคผนวก และวิธีลงนามของแต่ละฝ่าย
อ่านแต่ละกรอบจากแหล่งปฐมภูมิ
ฝั่งไทยให้ตรวจเงื่อนไขตามกฎหมายธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์และข้อกำหนดเฉพาะเอกสาร ฝั่งสิงคโปร์ให้ตรวจกรอบ Electronic Transactions Act และข้อยกเว้นที่เกี่ยวข้องจากแหล่งทางการของสิงคโปร์
อย่าแปลคำหรือระดับต่าง ๆ แล้วถือว่าเทียบเท่ากันโดยอัตโนมัติ และไม่ควรสรุปว่าการตรวจผ่านฝั่งหนึ่งหมายถึงอีกฝั่งผ่านด้วย
บันทึกข้อตกลงและหลักฐาน
กำหนดวิธี ผู้ให้บริการ การยืนยันตัวตน ลำดับ ภาษา และหลักฐานที่คู่กรณียอมรับ Nota Sign รองรับกระบวนการข้ามพรมแดนและ audit trail ตามข้อตกลงนั้น โดยคงผลการประเมินกฎหมายไทยและสิงคโปร์ไว้คนละช่อง
ตั้งกระบวนการไทย–สิงคโปร์ใน Nota Sign หลังตารางสองฝั่งได้รับอนุมัติ แล้วทดสอบการเปิดเอกสารและส่งออกหลักฐานจากปลายทางของคู่กรณี





