Kesahan Tandatangan Elektronik di Vietnam

Ringkasan Kesahan Tandatangan Elektronik

Setakat 14 Ogos 2026, Vietnam mengiktiraf mesej data dan tandatangan elektronik di bawah Undang-Undang Transaksi Elektronik No. 20/2023/QH15 seperti yang disatukan dalam No. 36/VBHN-VPQH. Penyatuan itu merangkumi pindaan berbangkit yang dibuat melalui Undang-Undang Data No. 60/2024/QH15, Undang-Undang Keselamatan Siber No. 116/2025/QH15 dan Undang-Undang Transformasi Digital No. 148/2025/QH15. Pindaan tersebut tidak mengubah peraturan teras tandatangan yang diterangkan dalam Perkara 22–27. Dekri No. 23/2025/NĐ-CP menyediakan peraturan pelaksanaan bagi tandatangan elektronik dan perkhidmatan amanah dalam skopnya. Tandatangan digital khusus tugas awam dan perkhidmatan pemerakuannya dikawal secara berasingan, termasuk oleh Dekri No. 68/2024/NĐ-CP. Peraturan khusus transaksi mengenai kandungan, bentuk, pengesahan notari, pendaftaran dan sektor kekal terpakai.

Undang-undang yang Terpakai

Statut utama ialah Undang-Undang Transaksi Elektronik No. 20/2023/QH15, yang berkuat kuasa pada 1 Julai 2024. Undang-Undang Disatukan No. 36/VBHN-VPQH bertarikh 13 Mac 2026 daripada Pejabat Perhimpunan Kebangsaan ialah teks kerja disatukan semasa yang digunakan bagi halaman ini. Teks itu merangkumi pindaan berbangkit yang dibuat melalui Undang-Undang Data No. 60/2024/QH15, Undang-Undang Keselamatan Siber No. 116/2025/QH15 dan Undang-Undang Transformasi Digital No. 148/2025/QH15. Perubahan berbangkit itu tidak mengubah peraturan teras tandatangan elektronik yang diringkaskan dalam Perkara 22–27. Dekri No. 23/2025/NĐ-CP, yang berkuat kuasa pada 10 April 2025, memperincikan tandatangan elektronik dan perkhidmatan amanah dalam skopnya. Dekri No. 68/2024/NĐ-CP mengawal tandatangan digital khusus tugas awam secara berasingan.

Status Undang-undang

Kesan undang-undang mesej data dan tandatangan elektronik tidak boleh dinafikan semata-mata kerana bentuknya elektronik. Mesej data boleh memenuhi keperluan bertulis jika maklumatnya boleh dicapai dan digunakan untuk rujukan. Menurut Perkara 10, mesej data boleh dianggap sebagai dokumen asal jika integriti maklumat dikekalkan sejak maklumat itu mula-mula dijana dalam bentuk lengkap, selain perubahan yang dibenarkan akibat komunikasi, penyimpanan atau paparan, dan jika maklumat lengkap itu boleh dicapai serta digunakan. Sebarang keperluan khusus transaksi mengenai kandungan, bentuk, pengesahan notari, pemerakuan, pendaftaran, pemfailan dan pembuktian juga mesti dipenuhi.

Pihak Berkuasa Kawal Selia

Kerajaan melaksanakan pentadbiran negara yang bersepadu bagi transaksi elektronik. Undang-Undang Disatukan No. 36/VBHN-VPQH mengekalkan susunan kata kementerian yang terdahulu; fungsi dan bidang kuasa organisasi semasa Kementerian Sains dan Teknologi disokong secara berasingan oleh Dekri No. 225/2026/NĐ-CP, yang berkuat kuasa pada 1 Julai 2026 dan menggantikan Dekri No. 55/2025/NĐ-CP. Dalam bidang kuasa yang diberikan itu, Kementerian melaksanakan peranan pentadbiran negara bagi transaksi elektronik, tandatangan elektronik dan perkhidmatan amanah, manakala Pusat Pengesahan Elektronik Kebangsaan (NEAC) melaksanakan fungsi pentadbiran serta teknikal yang diwakilkan, dan bukannya bertindak sebagai pengawal selia serba guna bagi semua transaksi. Tandatangan digital khusus tugas awam dan perkhidmatan pemerakuannya ditadbir melalui Kementerian Pertahanan Negara serta Jawatankuasa Persandian Kerajaan di bawah rangka kerja berasingan dalam Dekri No. 68/2024/NĐ-CP. Pihak berkuasa sektor kekal bertanggungjawab terhadap transaksi dan pemfailan dalam bidang kuasa masing-masing.

Pengiktirafan Undang-undang (Kesan)

Perkara 23 memisahkan tiga persoalan. Pertama, kesan undang-undang tandatangan elektronik tidak boleh dinafikan semata-mata kerana bentuknya elektronik. Kedua, tandatangan elektronik khusus yang selamat atau tandatangan digital mempunyai nilai undang-undang yang sama seperti tandatangan individu di atas kertas. Ketiga, tandatangan elektronik khusus yang selamat atau tandatangan digital sesebuah organisasi boleh memenuhi keperluan berkanun bagi pengesahan oleh organisasi itu. Peraturan kesetaraan ini tidak menghapuskan keperluan bentuk yang khusus kepada transaksi. Nilai pembuktian mesej data dinilai secara berasingan menurut Perkara 11 dengan merujuk kepada kebolehpercayaan penciptaan, penghantaran, penerimaan dan penyimpanannya, pengekalan integriti, pengenalpastian orang yang berkaitan serta faktor relevan yang lain.

Jenis Tandatangan Elektronik yang Diterima

Tandatangan elektronik ialah konsep payung. Perkara 22(1) mengelaskan tandatangan mengikut skop penggunaan seperti berikut:

• Tandatangan elektronik khusus: diwujudkan dan digunakan oleh agensi atau organisasi bagi kegiatannya sendiri selaras dengan fungsi serta tugasnya.
• Tandatangan digital awam: tandatangan digital yang digunakan dalam kegiatan awam dan dilindungi oleh sijil tandatangan digital awam.
• Tandatangan digital khusus tugas awam: tandatangan digital yang digunakan bagi tugas awam dan dilindungi oleh sijil tandatangan digital khusus tugas awam.

Tandatangan digital ialah tandatangan elektronik yang menggunakan kriptografi kunci tidak simetri: kunci persendirian mewujudkan tandatangan dan kunci awam mengesahkannya melalui sijil tandatangan digital. Mekanisme ini mengesahkan penandatangan dan integriti rekod tetapi tidak dengan sendirinya menjadikan mesej itu sulit. Ungkapan berasingan “tandatangan elektronik khusus yang selamat” bukan kategori skop keempat; menurut Perkara 25, ungkapan itu merujuk kepada tandatangan elektronik khusus yang diperakui sebagai selamat oleh pihak berkuasa kompeten mengikut prosedur terpakai. Kategori berkanun Vietnam ini tidak seharusnya dipadankan secara automatik dengan pengelasan SES/AES/QES Kesatuan Eropah.

Perkara 22(4) secara berasingan menyerahkan kaedah pengesahan elektronik lain yang menyatakan persetujuan tetapi tidak memenuhi takrif tandatangan elektronik berkanun kepada undang-undang lain yang terpakai. Oleh itu, kaedah klik untuk menerima yang biasa mesti dinilai menurut peraturan transaksi dan pembuktian yang mengawal, dan bukannya dikelaskan secara automatik sebagai tandatangan elektronik berkanun.

Keperluan Undang-undang bagi Tandatangan Elektronik

Menurut Perkara 22(2), tandatangan elektronik khusus mesti mengenal pasti penandatangan, mengesahkan persetujuan penandatangan terhadap mesej data, dipautkan secara unik kepada kandungan yang diluluskan, kekal di bawah kawalan tunggal penandatangan ketika menandatangani dan boleh disahkan berdasarkan syarat yang dipersetujui oleh pihak-pihak. Menurut Perkara 22(3), tandatangan digital mesti memenuhi syarat pengenalpastian, persetujuan, pautan kandungan dan kawalan penandatangan yang terpakai, membolehkan perubahan selepas penandatanganan dikesan serta dilindungi oleh sijil tandatangan digital. Tandatangan digital awam mesti dilindungi oleh sijil tandatangan digital awam yang dikeluarkan melalui rangka kerja pemerakuan awam; tandatangan digital khusus tugas awam mesti menggunakan rangka kerja pemerakuan khusus tugas awam yang sepadan. Peranti penciptaan tandatangan mesti memastikan data penciptaan dirahsiakan dan unik, mencegah pengumpulan atau penggunaan bagi pemalsuan, menggunakan data itu sekali sahaja serta tidak mengubah data yang akan ditandatangani. Kawalan tambahan terhadap penyedia, sijil, perisian dan perkhidmatan amanah dikawal oleh Dekri No. 23/2025/NĐ-CP, Dekri No. 68/2024/NĐ-CP serta peraturan pelaksanaannya; kawalan itu tidak seharusnya dikemukakan sebagai satu ujian kesahan sejagat di luar konteks yang terpakai.

Had dan Pengecualian

Undang-Undang No. 51/2005/QH11 dan pengecualian kategori terdahulu dalam Perkara 1 telah dimansuhkan, tertakluk kepada peralihan di bawah Perkara 53 bagi transaksi elektronik, sijil, lesen dan permohonan belum selesai tertentu yang wujud sebelum tarikh kuat kuasa. Pengesahan lama bagi perkhidmatan pengesahan kontrak elektronik boleh diteruskan sehingga 30 Jun 2027 di bawah syarat peralihan yang dinyatakan. Undang-undang semasa tidak dengan sendirinya mengawal kandungan, syarat atau bentuk sesuatu transaksi. Menurut Perkara 1(3), apabila undang-undang lain membenarkan pelaksanaan elektronik atau tidak menyatakannya, rangka kerja transaksi elektronik terpakai; apabila undang-undang lain melarang pelaksanaan elektronik, larangan itu mengawal. Oleh itu, undang-undang khusus semasa mesti disemak bagi sebarang keperluan bentuk, pengesahan notari, pendaftaran atau pemfailan yang khusus kepada transaksi, dan senarai pengecualian yang telah dimansuhkan tidak boleh digunakan semula. Perkara 26 secara berasingan menangani pengiktirafan penyedia pemerakuan asing yang memenuhi syarat, pengiktirafan tandatangan dan sijil asing, serta pengguna dan transaksi yang layak sebagaimana diterangkan dalam Perkara 26(3); tiada satu pun peruntukan itu mewujudkan kesetaraan domestik sejagat. Dalam transaksi antarabangsa, Perkara 27 membenarkan organisasi atau individu Vietnam memilih serta menerima tandatangan atau sijil asing yang digunakan pada mesej data yang dihantar kepada penerima tersebut oleh organisasi atau individu asing yang tidak berada di Vietnam; penerima Vietnam bertanggungjawab terhadap penerimaan itu. Kedua-dua laluan ini tidak mewujudkan kesetaraan tanpa syarat bagi setiap pemfailan domestik atau transaksi terkawal.

Aplikasi Industri dan Kes Penggunaan Lazim

Kontrak elektronik boleh dimeterai atau dilaksanakan menggunakan mesej data, tertakluk kepada kontrak dan undang-undang sektor yang terpakai. Menurut Perkara 34, kontrak yang dimeterai atau dilaksanakan melalui interaksi antara sistem maklumat automatik dengan seseorang, atau melalui interaksi antara sistem maklumat automatik, tidak boleh dinafikan kesan undang-undang semata-mata kerana tiada orang menyemak atau campur tangan dalam setiap tindakan yang dilaksanakan oleh sistem tersebut. Transaksi elektronik dengan agensi negara diliputi secara nyata. Sebelum memilih kaedah tandatangan atau mendakwa proses elektronik menyeluruh, semak undang-undang semasa yang mengawal transaksi, penerima dan saluran pemfailan khusus.